Είπα να πρωτοτυπήσω και να μη γράψω με τη βοήθεια του AI, επομένως να είστε λίγο πιο επιεικείς στην κριτική σας!
Τα πράγματα εξελίσσονται με καταιγιστικούς ρυθμούς, αφού ξεκίνησαν όλοι έχοντας λίγη βοήθεια από το AI, στη συνέχεια, και βλέποντας ότι τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, η χρήση του μπήκε στην καθημερινότητα του καθενός και πλέον έχει στρογγυλοκαθίσει για τα καλά και έχουμε καταλήξει να συμβουλευόμαστε το AI πριν στείλουμε οτιδήποτε. Κρατήστε αυτό το τελευταίο.
Έτσι λοιπόν τα email μας είναι πιο καλά δομημένα, πιο καλογραμμένα, πιο τεκμηριωμένα και εν τέλει εκτενέστερα. Αφού όμως και η απέναντι πλευρά κάνει χρήση του AI, καταλήγουμε να στέλνουμε αλλά και να λαμβάνουμε ολόκληρα σεντόνια με τεχνικές προσεγγίσεις και αναλύσεις που απαιτούν χρόνο για να τα διαβάσει, να τα αναλύσει και να τα κατανοήσει κάποιος. Κι έτσι τί κάνουμε; Ξαναβάζουμε το AI να γράψει την απάντηση.
Πού θα μας οδηγήσει τελικά αυτό;
Να βάζει ο ένας να μιλάει το AI του με το AI του άλλου. Το κωμικό της υπόθεσης είναι ότι ήδη από τώρα πολλοί ανησυχούν πως το AI θα πάρει τον έλεγχο στα χέρια του και αυτός θα χαθεί από το ανθρώπινο είδος. Μα τελικά, δεν παίρνει το AI τον έλεγχο αλλά εμείς είμαστε αυτοί που του δίνουμε τον έλεγχο. Μήπως η έκφραση είναι «Έβαλα τα χεράκια μου και έβγαλα τα ματάκια μου» ταιριάζει γάντι;
Πιο πριν, σας είπα να κρατήσετε τη φράση «συμβουλευόμαστε το AI πριν στείλουμε οτιδήποτε». Αμ δε, το ξεπεράσαμε και αυτό! Δεν το συμβουλευόμαστε απλά, το έχουμε κάνει Θεό μας. Ποιος δεν έχει ακούσει εκφράσεις του τύπου “αφού το είπε το AI…..”, “μα τι μου λες γιατρέ μου, αφού το έβαλα στο AI και είπε ….”, κλπ.
Και εδώ προκύπτουν 2 ακόμη αλληλένδετα προβλήματα.
1ο πρόβλημα. Διευκρινίζω τη θέση μου για να μην παρεξηγηθώ, λέγοντας ότι όσο το χρησιμοποιώ τόσο περισσότερο εκτιμώ τη βοήθειά του, τις απαντήσεις, τις προτάσεις και το χρόνο που εν τέλει μου γλυτώνει. Από την άλλη όμως, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι παρ’όλο που στο κάτω μέρος της οθόνης, όλα τα AI συστήματα λένε κάτι του τύπου “μπορεί να κάνω λάθος, έλεγξε τις πληροφορίες που σου δίνω”, οι περισσότεροι βασίζονται 100% σε όσα λέει, και ο κίνδυνος εδώ είναι ότι σιγά αλλά σταθερά, αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να απωλέσουμε την κριτική μας σκέψη.
2ο πρόβλημα. Το παραπάνω σε συνάρτηση με τα απρόσεκτα, μη ολοκληρωμένα και περιορισμένων πληροφοριών prompts, έρχεται να “δέσει το γλυκό”. Τι έχουμε επομένως;
- Ρωτάμε το AI με λάθος τρόπο να μας συμβουλεύσει για κάτι
- Η απάντηση του, δεν είναι η καλύτερη γιατί δεν το ενημερώσαμε πλήρως
- Όμως, αφού η απάντηση δόθηκε από το AI, την παίρνουμε τοις μετρητοίς, και σε λίγο είτε δεν θα κοιτάμε καν την απάντηση ή θα έχουμε χάσει αρκετά από τη δική μας κριτική σκέψη, τότε καταλαβαίνουμε όλοι ότι …. θα χαθεί η μπάλα!
Τι κάνουμε λοιπόν; Δεν αφορίζουμε το AI, απλά πρέπει να έχουμε και τον έλεγχο της μπάλας. Πώς;
- Με το να του δίνουμε σωστή και ολοκληρωμένη εικόνα, πριν ζητήσουμε οτιδήποτε
- Με το να ελέγχουμε αυτά που μας προτείνει, ειδικά όταν πρόκειται για κάτι σημαντικό
- Και βέβαια με το να κάνουμε ένα γρήγορο “πέρασμα” για να σβήνουμε ότι περισσεύει ή θεωρούμε ότι είναι περιττό, πριν πατήσουμε αποστολή.
