...πρέπει να πάρω μεγαλύτερο σκυλόσπιτο!

Θυμάμαι ακόμα την ημέρα που χτύπησε το κουδούνι στην φοιτητική μου γκαρσονιέρα στην Νέα Υόρκη και παρέλαβα τον πρώτο μου “ΙΒΜ compatible”, έναν Sony Vaio, 4.800$ τότε! Τα «επιστημονικά» φίλτρα με τα οποία τον αγόρασα θυμάμαι ήταν: να μην είναι μπεζ ή εκρού-του-νεκρού και να τρέχει  word-processing προγράμματα. Η πρώτη μου αγάπη με τα, άθλια τότε, Windows!

Έκτοτε, ταξίδεψα και εργάστηκα σε πάνω από τρεις χώρες και μια ντουζίνα πόλεις. Στις τρεις αυτές χώρες επίσης σπούδασα, οπότε μετά και από 2,5 πτυχία (ναι το μισό το γλέντησα!) απέκτησα δύο ακόμα πάθη, τις πωλήσεις και το μάρκετινγκ, αλλά δεν βρέθηκα ποτέ «σε διάσταση» με την τεχνολογία και το internet στα οποία με είχε συστήσει ο Vaio (τον οποίο φυσικά ακόμα έχω!).

Fast forward στις μέρες μας και πρόσφατα ευλογήθηκα με άλλες τρεις. Άλλες τρεις αγάπες εννοώ. Πρώτη η Τάνυα, η οποία με την σειρά της μου χάρισε τη Δέσποινα και τη Φαίδρα!

Η επίτευξη ισορροπίας μεταξύ των 6 απαιτεί τεχνικές Χουντίνι, που όπως φαντάζεστε, δεν έχω δαμάσει ακόμα και τώρα. Έτσι, ενίοτε χρειάζεται να κοιμηθώ στο σπίτι του σκύλου… ή χειρότερα, στο κάστρο-τέντα της Μπάρμπι -αναλόγως με το ποια είχα εκνευρίσει κάθε φορά (σύζυγο, κόρη ή και τα δύο)!

Αυτή την πολυπόθητη ισορροπία λοιπόν, φαίνεται ότι κατάφερα να βρω εδώ, στην Netstudio, παρέα με διάχυτο ενθουσιασμό, μεράκι, ικανοποιημένους πελάτες, απίστευτη τεχνική αρτιότητα, διορατικότητα και πηγαίο επαγγελματισμό. Έτσι, μάλλον έχει αρχίσει να γίνεται η 7η μου αδυναμία, με δυναμική να δημιουργηθούν 2-3 ακόμα.

Αν βάλω και το Drupal στη λίστα με τις αγάπες (δεν ξεχνάω Ε. Σκόνδρα & Γ. Κόττη), έχω ευλογηθεί με καμιά δεκαριά αγάπες ήδη…

Πάνε οι ισορροπίες πάλι. Μάλλον πρέπει να πάρω μεγαλύτερο σκυλόσπιτο!

Δημοσιεύθηκε την 04.02.2014

Σχολιάστε το άρθρο